Author :
Travel in art
Category :

Διαφορετικοί Άγγελοι

Χορός. Η υπερτέχνη

Ως πρώτη γλώσσα

Η τέχνη του χορού αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραστατικές τέχνες, ενώ συγχρόνως είναι μια μη τυποποιημένη διαδικασία σωματοποιημένης, βιωματικής μάθησης, όπου οι εκπαιδευόμενοι συμμετέχουν με το σώμα τους. Μαθαίνουν είτε μέσα από συγκεκριμένες κινήσεις και οδηγίες, δημιουργώντας μια χορευτική κίνηση, ή σύνθεση, είτε αξιοποιώντας περισσότερο ελεύθερα μοτίβα κίνησης, όπως ο αυτοσχεδιασμός. Στη βιωματική, πολυδιάστατη αυτή διαδικασία, ενεργοποιείται η ανθρώπινη σκέψη και μέσω της ανθρώπινης δράσης, αφομοιώνεται η μαθησιακή εμπειρία και έκφραση και μεταφράζεται σε κίνηση. Άρα, η τέχνη του χορού εκφράζει το «σκέπτεσθαι και αισθάνεσθαι κινητικά», μέσα από συγκεκριμένη εκμάθηση τεχνικών, που στόχο έχουν να πλάσουν και να ωθήσουν το σώμα να πράξει και να εξωτερικεύσει αυτό που η σκέψη και το συναίσθημα θέλουν να εκφράσουν. Αν θέλαμε να δώσουμε ένα ορισμό του τι είναι χορευτής, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα άτομο αθλούμενο, για το οποίο ο χορός γίνεται σταδιακά κομμάτι του τρόπου ζωής. Είναι λοιπόν ένας αθλητής, ο οποίος αθλείται, ανακαλύπτοντας και βελτιώνοντας το ταλέντο του, τις δεξιότητές και τις τεχνικές του, αλλά παράλληλα να μαθαίνει να εκφράζεται και να επικοινωνεί μέσα από το χορό. Αθλείται βάσει 12 συγκεκριμένων τεχνικών χορού, ανάλογα με το είδος του χορού που ασχολείται. Εκπαιδεύεται σε ατομικό, ή ομαδικό επίπεδο, με τη συνεργασία και την εποπτεία του χοροδιδασκάλου του. Άρα χρησιμοποιεί το χορό, όχι μόνο ως ψυχαγωγία, αλλά άθληση και κατά συνέπεια ως μια νέα πηγή γνώσης .

Χορός και διαφορετικότητα

Ως ευκαιρία ένταξης

Ο χορός χρησιμοποιεί το σώμα ως βασικό εργαλείο. Στη σημερινή του έκφραση απαιτεί σχεδόν αθλητικές σωματικές ικανότητες και συγκεκριμένο σωματότυπο. Ωστόσο, όταν πρόκειται για το σώμα, δεν γίνεται να το ταυτίζουμε μόνο με την επιδεξιότητα. Μία τέτοια παραδοχή θα σήμαινε έναν «επίσημο» σωματότυπο, ο οποίος θα ήταν και η μονάδα μέτρησης για τον καθορισμό οποιασδήποτε απόκλισης, όπως διάφορες ατέλειες ή αναπηρίες. Με αυτό το σκεπτικό, θα θεωρούνταν δεδομένο ότι τα άτομα με κάποιου είδους αναπηρία δεν θα μπορούσαν να χορέψουν. Αν όμως θεωρήσουμε ότι το σώμα περιλαμβάνει περισσότερες από μία μορφές, τότε τα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την αναπηρία ως μία από τις μορφές της. Άτομα με αναπηρία δεν σημαίνει μόνο άτομα με κινητικές αναπηρίες. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές αναπηρίες. Επομένως, όλα τα άτομα με αναπηρία δεν είναι ίδια. Αυτό σημαίνει επίσης ότι τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν διαφορετικά μειονεκτήματα, τα οποία όμως δεν οφείλονται μόνο στην ίδια την αναπηρία τους, αλλά και στην κοινωνική στάση που εμποδίζει την πρόσβασή τους σε διάφορες δραστηριότητες.